Project: SSS Gorch Fock

Project: SSS Gorch Fock

Gorch Fock II is een wereldberoemde driemastbark met een lengte van 98 meter en hét opleidingsschip van de Duitse marine. Zij is bark getuigd en voert tien ra’s aan de fokkemast en grootmast. Tussen de masten en aan de boegspriet kunnen tien stagzeilen gevoerd worden. Zij is van verre te herkennen aan de twee gaffels aan de bezaanmast. Gorch Fock II werd in 1958 gebouwd op de befaamde werf Blohm und Voss te Hamburg .


Bij volle bezetting zijn er 250 koppen aan boord, die getraind worden om het beste uit het schip te halen. Daarom moet zij in de best mogelijke technische conditie zijn. In december 2009 nam de Elsflether Werft, die al decennia het groot onderhoud voor haar rekening neemt, contact op met Mennens met de vraag of wij het vernieuwen van de tuigage van de Gorch Fock konden verzorgen. In 18 weken zou een kleine 7.000 manuren aan werk geleverd moeten worden en 10.000 meter staaldraad verwerkt. Na een bezoek aan de Elsflether Werft kwamen wij snel tot overeenstemming.

Aftuigen en confectioneren
Omdat de beschikbare tijd voor het op- en aftuigen kort was, werd besloten in twee ploegen te werken. Eén ploeg ging het schip aftuigen; het naar beneden halen van de ra’s en het lopend want, het schieten van de stengen en het demonteren van het staande want.

De tweede ploeg ging in de werkplaats van Mennens op basis van door de eerste ploeg geleverde lijsten, aan de slag met het produceren van nieuw staand en lopend want.

Voor de nieuwe tuigage moest 4.500 meter staaldraad in verschillende diameters van 14 tot 28 mm diameter verwerkt worden. Alle draden staand want zijn gekleed; dat wil zeggen gevet, omwikkeld met zeildoek en daarna omwonden met 3 mm polypropyleen kleedsel (in totaal rond de 40.000 meter) speciaal vervaardigd door Touwfabriek van der Lee. Daarnaast moesten er talloze eindverbindingen aangebracht worden.

Ook het lopend want moest nieuw geleverd worden; dit betreft maar liefst 5.500 meter staaldraad in verschillende diameters met in totaal meer dan driehonderd splitsen.

Optuigen
Medio maart vertrok de “optuigploeg” naar Elsfleth. Haast was geboden, want het schip zou vanaf 5 april in een dok te Bremerhaven moeten zijn. Hier was geen kraan van voldoende hoogte beschikbaar, zodat alle staande want tot de marsepardoenen vóór die tijd moest worden aangebracht. Dit lukte.

In twee weken tijd bracht Mennens alle onderwanten (34 stuks), marsewanten en bezaanstengewanten (20), marspardoenen (12) en stagen tot de stengestag aan.

De twee weken in het dok brachten als voordeel met zich mee dat het schip eindelijk eens recht lag, dus kon al het staande want aan de ondermasten en marsstengen goed doorgehaald worden en getrimd. Dit was ook een geschikte tijd om alle weeflijnen aan te brengen die het want toegankelijk moeten maken voor de cadetten.

Na terugkomst uit het dok werden de laatste delen staand want voor de marsstengen aangebracht en de bramsteng geplaatst. Daarna volgde de fokkera en een week later hingen alle tien ra’s weer op hun plaats. Ook waren de bezaanboom en gaffels weer aangebracht.

Een kleine ploeg bleef om de laatste details weg te werken en 12 mei werd de laatste bout vast gedraaid.

Uiteindelijk vond maandag 17 mei de officiële bezichtiging en afname van de tuigage door Germanischer Lloyd en de Duitse Marine plaats. Hiermee was deze grote uitdagende klus tot een goed einde gebracht en heeft Mennens weer een wereldberoemd zeilschip aan haar referentielijst toegevoegd.